Yer Kirazı(Altın Çilek) Yetiştiriciliği

 Yer Kirazı(Altın Çilek) Yetiştiriciliği

TARLADA YER KİRAZI (PHYSALİS) YETİŞTİRİCİLİĞİ
1. Dikim aralığı 50 x 100 cm tavsiye edilebilir.

2. Ekim öncesi son sürüm esnasında toprağa dekara 200 kg yanmış ahır gübresi verilmesi yararlı olacaktır.

3. Fazla kimyasal gübreyi seven bir bitki değildir. Özellikle Azotlu gübrelerin fazla verilmesi halinde sürekli boy verir ve çiçeklenmeyi azaltır

4. Belirgin bir zararlısı yoktur.

5. Bir kök Yerkirazı yıl boyunca 2 – 3 kg arası meyve vermektedir. Bu doğrultuda iyi bir bakımla dekardan yaklaşık 5 Ton civarı ürünün alınabilmesi mümkündür.


ÖRTÜALTI YER KİRAZI (PHYSALİS) YETİŞTİRİCİLİĞİ

Yer kirazı, PH’ı 5,5-7 olan, kumlu topraklardan hafif killi topraklara kadar değişik topraklarda yetişir.

Serada Toprak Hazırlığı Nasıl Yapılmalı?

Seradaki, mevcut ürün artıkları temizlenmelidir. 
Toprak analizi yapılarak, bilinçli bir gübreleme programı hazırlanmalıdır. 
Bir önceki dönemde topraktan kaynaklanan hastalık ve nematod problemi görülen seralarda, toprak ilaçlaması yapılmalıdır. 
Toprak derince işlenmelidir. 

Seradaki İklim Şartları Nasıl Olmalı?

Yer kirazı bitkisi, fide döneminde nemi sever, yetişme ve meyve olgunlaşma döneminde yüksek nemden hoşlanmaz. Nemli ortamlarda hastalıklar artar; ama kök çevresinin düzenli su almasını ister. Yer Kirazı bitkisinin örtü altında fide dönemindeki sıcaklık isteği 18-200C iken yetişme döneminde 25oC’ dir.300C’nin üstündeki sıcaklıkta meyve tutumu sorun olur. Bu sıcalıkların üzerine çıkıldığında meyvelerde dökülmeler görülür. Bu dökülmeler seranın yeterince havalanamamasından da kaynaklanabilir. 100C’nin altındaki sıcaklıkta bitki gelişmesi durur.

Serada Dikim Öncesi Gübreleme Nasıl Yapılmalı? 

Serada dikim yapılmadan önce mutlaka toprak analizlerini yaptırılmalı, çıkan sonuçlara göre de gübreleme yapılmalıdır. Suni gübre olarak 55 kg Amonyum Nitrat + 50 kg .TSP+50 kg. Potasyum Nitrat + 50kg Magnezyum Nitrat birbirleriyle iyice karıştırılarak fide dikiminden 10-15 gün önce toprağın yüzüne serilir ve en az 15-20 cm derinliğinde toprak işlenerek karıştırılır.

Seraya Dikimde Nelere Dikkat Edilmelidir? 

Yer kirazı fideleri 5-6 gerçek yapraklı olduğu zaman hazırlanmış olan fide dikim yerlerine tek sıra olmak üzere, sıra üzeri ve sıra arası 60×90 cm, ara ile dikilmelidir. Fideler havanın serin olduğu saatlerde ve toprak tavı yeterli olduğu zaman dikilmelidir. Dikimde çukurlar derin olmamalı, kök boğazına kesinlikle toprak gelmemelidir. 

Daha önceden ayarlanan dikim aralıklarına fide dikim işlemi yapılır. Fide dikim işlemi yapılmadan önce, kök ve mantari hastalıkları önleyici ilaçlar kullanılmalıdır.

Fideler 5-6 gerçek yaprağa ulaştığında dikim yapılmalıdır. 
Dikim yapılırken fide torfunun en üst kısmı ile toprak yüzeyi aynı hizada olması gerekir. 
Dikimden sonra mutlaka can suyu verilmelidir. 
Fideler 20-30 cm boya ulaştığında ipe alınmalıdır. 

Askıya Alma ve Budama 

Yer kirazı 20-30 cm. boylanınca dip kısmından genişçe olmak şartıyla bir düğüm atılır ve diğer tepedeki tele bağlanarak ipe alınır ;ancak bitkinin gövde ve büyüme noktaları gevrek olduğundan ipe alma ve sarmada bitkinin yaralanmamasına dikkat edilmelidir. Budama; Yer kirazı bitkisinin ana gövdesi üzerinden çok sayıda yan dallar çıkar.(8-10 yan dal) bu dallar budama yapmak suretiyle 4’e indirilir ve askı teline iple bağlanır. Budama yaparak bitkinin daha iyi havalanmasını ve ışık almasını sağlarız böylece bitkimizin meyve kalitesi artmış olur.

Sulama Nasıl Olmalı? 

Sabahın erken saatlerinde yapraklar donuk renkte ise bitkinin sulanması gerekir. İlk meyveler görüldükten sonra sıcak havalarda hafif topraklarda her 2-3 günde bir,ağır toprakta 3-7 günde bir sulanmalı,az su sık aralık prensibi uygulanmalıdır. Damla sulamada; 1.5 ton/da’dan başlanır bitki büyüklüğüne göre 5 ton/da ile noktalanır. Damla sulama; bitkinin su ihtiyacını günlük olarak cevap verebilmesi yanında, gübrelemenin de birlikte yapılmasına imkân vermektedir. Sulama zamanını tayinde en pratik yol, bitkinin kök bölgesindeki toprağın tavını kontrol ederek yapılmalıdır.

Tohum Atımı

Tohum atım harcı olarak torf kullanılmaktadır ve kasaya ekim yapılmaktadır. Tohum atımında dikkat edilecek hususlar şunlardır:

Tohum atılacak torf sıcaklığı 20 derece ve nispi nem 65-70 arası olması gerekir. 
Tohumlar en fazla 0.5-1 cm arası derinliğe atılmalıdır. Yüzlek ve derin atımdan kaçınılmalıdır. Uygun koşullarda tohumlar 7–10 gün sonra çimlenirler ve yaklaşık 35- 40 gün sonra dikim büyüklüğüne ulaşırlar. 

Altın Çilek (Yer Kirazı) Faydaları Nelerdir?

Altın çilek çok yüksek seviyede ORAC rakamına sahiptir. ORAC nedir diye soracak olursanız, ORAC  antioksidan ölçü birimidir. Antioksidan özelliğinin yanı sıra altın çilek meyvesi yükrek oranda B ve C vitamini ile karoten içermektedir. Antioksidan etkisiyle birlikte özellikle kalp damar hastalıklarına, kolesterole ve kansere karşı koruma sağlamaktadır.

Yüksek lif etkisiyle birlikte sindirim sisteminin düzenli çalışmasını sağlar. Lifli olmasına bağlı olarakta uzun süreli tokluk hissi yaratmaktadır. Yurtdışında daha çok yemeklerde dekorasyon olarak tercih edilen altın çilek (yer kirazı) meyvesinin reçelinin de çok lezzetli olduğu bilinmektedir.

Altın Çilek meyvesinin besin değeri nedir?

100 gram meyvede bulunan besin miktarları

Enerji : 335 kcal
Lif : 32 gram
Yağ : 2,5 gram
Karbonhidrat: 66 gram
Protein : 16 gram
Kalsiyum : 9 gram
Fosfor : 40 miligram
Beta Karoten: 72 miligram
Tiamin : 0.11 miligram
C Vitamini : 8 miligram
Niasin : 2.8 miligram

kaynak

http://www.bahcesel.com/

http://www.sagligimiz.org/t

Kolza (Kanola) Yetiştiriciliği

KOLZA ÜRETİM TEKNOLOJİSİ VE SİSTEMLERİ

Kışlık olarak yetiştirilecek kolzanın üretimi hububat üretiminden çok farklı değildir.  Sonbaharda iyi hazırlanmış tavlı bir tohum yatağı hazırlayarak mümkün olduğunca erken ekim yapmak ve iyi bir yabancıot mücadelesi ile kolza üretimini gerçekleştirmek mümkündür. Yalnız yazlık olarak üretilecek kolza da sulama ve gerektiğinde yabancıot mücadelesini tekrarlamak gerekecektir. Ancak ülkemiz şartlarında yazlık olarak kolza yetiştirmek çok marjinal alanlar dışında pek ekonomik olmayacaktır. Dolayısı ile burada bahsedilen üretim tekniği kışlık kolza içindir.

İklim ve Toprak İstekleri:

Kolza, verimli ve iyi drenajlı topraklara ihtiyaç göstermektedir. Güneşli günler ve soğuk geceler kolza yetişmesi için oldukça uygundur; hasat zamanında havanın kuru olması gerekmektedir. Kolzanın  300 ile 2800 mm yıllık yağışa, 5 ile 27 oC  arasında yıllık ortalama sıcaklığa, ve 4.2 ile 8.2 arasına pH'a toleranslı olduğu bildirilmektedir.

Çeşit Seçimi:

Çeşit seçimi genellikle yetişme (vejetasyon) periyodunun  uzunluğu ile belirlenmektedir. Vernelizasyon ihtiyacı değişiklik gösteren ve olgunlaşması uzun süren kışlık çeşitlerin tersine, yazlık çeşitler vernelizasyon ihtiyacı göstermeyen kısa olgunlaşma periyoduna sahiptir. İklim ve çiftçilik sistemlerindeki büyük farklılıklardan dolayı çeşitler genellikle özel olarak ıslah edildikleri bölgelerde en iyi adaptasyon göstermektedirler.

Toprak işleme ve Tohum Yatağı Hazırlığı:

Kolza, geleneksel hububat tarımında kullanılan toprak işleme aletlerinin dışında özel bir alete ihtiyaç göstermez. Tohum yatağı hazırlanması başarılı bir Kolza üretimi için oldukça önemlidir. Geniş yapraklı yabancı otlara karşı en iyi savunma hızlı çimlenme, çıkış ve büyümeyle elde edilmektedir. Homojen yüzeysel bir ekim çimlenmeyi hızlandırmakta ve ürünün yabancı otlarla mücadele yeteneğini arttırmaktadır. Maksimum sürüm derinliği genellikle 10 ila 13 cm (4-5 inç) arasında değişmektedir. Killi veya killi kumlu gibi ince tekstürlü toprakları açmak, karların erimesine veya yağmur sularının süzülmesine izin vermek amacıyla derin İşleme yapılabilir. 15 ila 18 cm den daha derin işlemenin büyük bir değeri yoktur ve  sadece dikkate değer bir şekilde daha fazla masrafa sebep olmaktadır.

Ekim:

Kolza tohumu küçük olduğundan sonbahar toprak sürümü ve sıkı bir tohum yatağının hazırlanması arzu edilmektedir. Ekimden önce toprağın bastırılması sıkı ve düzgün bir tohum yatağı hazırlığına yardım eder. Tohumlar çok küçük olduğundan kolza tohumunun yayılabilmesi için tohumun yarı yarıya kırık tohumla karıştırılması önerilir;  hektara 10 kg tohum için mibzerin hektara 20 kg karışık tohum olacak şekilde kalibrasyonu yapılmalıdır. Tohumun ekim derinliği 2.5 cm ve daha az olmalıdır, fakat toprak kaymak tabakası bağlamazsa fideler 5 cm ve daha derinden çıkış yapabilmektedir. Ekim derinliği çıkan fidelerin sayısını ve gelişmesini büyük ölçüde etkilemektedir. Kolza tohumu çimlenme için yeterli neme ulaşmak için gereğinden daha derin ekilmemelidir. 12 ile 25 mm derinlikte, sıkı, nemli, ve ılık tohum yatağına ekilen Kolza tohumları yüksek bir çıkış yüzdesiyle birlikte hızlı bir çimlenme göstermektedirler. Kolza ekimi için optimum toprak sıcaklığının 10 0C olduğu yapılan çalışmalarla belirlenmiştir. 10 derecenin üzerindeki toprak sıcaklığı yüksek çimlenme oranı, hızlı çıkış ve hızlı bir yaprak gelişmesi sağlamaktadır. Sıkı bir şekilde bastırılmış tohum yatağı tohum için mükemmel bir nem ve oksijen sağlamaktadır. Bu yüzden ekimden sonra tohum yatağı kadar kadar bastırılmalıdır.

Birim Alandaki Bitki Sıklığı (Tohum Miktarı):

Kolza verime çok az etkisi olan, nispeten değişik oranlarda değişen ekim yoğunluğuna veya bitki populasyonuna oldukça esnek bir üründür. Yapılan araştırmalar m2 ye 60 ile 200 bitki sağlayan ekim yoğunluğunun hem Kolza hem de Brassica rapa da verim bakımından benzer sonuçlar verdiğini göstermiştir. m2  de 200 den fazla bitki sayısının verimi az miktarda azalttığı bulunmuştur. m2  deki bitki populasyonunun 60'ın altına düşmesi verimde  çok büyük bir azalmaya neden olmaktadır.                İyi bir ekim sıralardaki boşlukları minimize etmeli ve  m2  de 80 ile 180 arsında bitki populasyonu sağlamaya çaba gösterilmelidir. 15 cm lik mibzer sıra arası metre başına 12-27 bitki çıkışına ihtiyaç göstermektedir. Kolzanın bir kilogramında ortalama 250 000 tohum bulunmaktadır. Tohum miktarı ve çimlenme yüzdesi birim alandan mümkün olan maksimum  bitki sayısını belirler.

Ekim Zamanı:

Kışlık kolzada erken ekimler daha yüksek verim vermektedir. Bunun belli başlı sebebi kışa rozet dönemi denilen 4-5 yapraklı dönemde girebilmesidir. Daha geç ekimlerde soğuk zararı görülebilir. Çok erken ekimlerde ise havanın iyi gitmesi durumunda bitkiler zamansız sapa kalkarak zararlanabilirler.  Ekim zamanına şu faktörler etki edebilirler:

• Bölgedeki donsuz periyot
• Ekilecek çeşit ve olgunlaşması için gerekli gün sayısı
• Kültürel işlemler
• Tarlada işlemlere başlamayı belirleyen ilkbahardaki hava durumu
• Tohum yatağı özelliği (nem, sıcaklık)
• Toprak yapısı ve eğim
• Çeşidin toprak sıcaklığına olan tepkisi
• Yabancı ot durumu ve planlanan kontrol metodu
• Çiftlik büyüklüğü ve ekipman

Gerekli Besin Elementleri (Gübreleme):

Kolza da en başarılı gübreleme programı topraktaki mevcut besin elementlerinin durumuna bağlı olarak belirlenendir.  Kolza, nitrojen ve fosfat gübrelemesine iyi tepki vermektedir. Genellikle dekara 10 kg saf azotun yarısı erken ilkbaharda kullanılmalıdır. Fosfor olarak ise dekara 8 kg yararlı gerekmektedir. Toprak tahlili neticesinde toprakta bu miktardan daha az seviyede fosfor bulunduğu takdirde aradaki fark kadar gübre ekimden önce toprağa verilmelidir. Kolza kükürtü çok sever. Bu nedenle kullanılacak gübrelerin sülfat formunda olmaları verimde olumlu etki yaratacaktır. Gübreyle direk temas tohumlarda zarar meydana getirdiğinden mibzerde hem tohum hem de gübrenin aynı tüpe boşaltıldığı durumlarda düşük miktarda gübre kullanılmalıdır.

Hasat:

Harnuplar aynı zamanda olgunlaştığı ve kolayca dağılma gösterir. Kuru ve olgun tohumlar doğrudan biçer döğerle hasat edilebilir. Ürünü biçmek için en iyisi tohumlar tamamen olgunlaşana kadar beklemek ve bitkilerin nemli olduğu bulutlu havalarda hasat etmektir. Böylece dağılma azalacaktır

Münavebe:

Kolza üretimi için gerekli toprak işleme: ekim sistemi, toprak zonları ve toprak tiplerine göre değişiklik göstermektedir. Kullanılacak sistem   toprağın nemine, yabancı otlara, önceki ürüne, tarladaki bitki artıklarına, zararlı ve hastalıklara, toprağın kayganlığına, gübre dağılımına ve kullanılabilecek mevcut makine durumuna bağlı olmaktadır. Tek başına bütün kriterleri sağlayan bir sistem yoktur. Bir lokasyonda başarılı olan bir uygulama diğer bir lokasyonda başarısız olabilmektedir. Bu nedenle başarılı bir sistem:

• Tohuma çimlenme, çıkış, kök ve bitki gelişimi için uygun bir çevre ,
• Su alımını, depolamasını ve hareketini kolaylaştıran bir toprak yapısı,
  • Ekim veya çıkış döneminde tarlada daha henüz yeşil bir vejetasyon gelişmenin olmadığı dönemde  yabancı ot kontrolünü,
• Tarımsal kimyasalların uygun derinlikte yer almasını,
• Bitki artıklarının tarlaya uygulanacak olan gübre veya herbisitlerle herhangi bir etkileşiminin olmamasını,
• Zararlı ve bitki hastalıklarının kontrolünü,
• Herhangi bir toprak erozyonu olmamasını sağlamalıdır.

Kolza tahıllar, keten, mısır, patates, ve şeker pancarından sonra ekilebilir, fakat hardaldan ve ayçiçeğinden sonra ekilmemelidir.

Kaynak: http://www.tarim.gov.tr/

Şeftali (Prunus persica L.) Yetiştiriciliği

Önceleri botanik adına (Prunus persica) bakılarak şeftalinin anavatanının İran yada Kafkasya olduğu sanılmaktaydı. Ancak zamanla yapılan araştırma çalışmaları, yabani şeftalinin İran’da asla bulunmadığını göstermiştir. Bununla birlikte, anavatanının da Doğu Asya ve Çin olduğu belirlenmiştir (Orta Çin).
Şeftali, dünya üzerinde çok geniş yetişme alanına sahip bir meyve türüdür. Avrupa’nın İngiltere ve kuzey memleketleri (Finlandiya, Norveç, İsveç) dışında hemen her tarafında yetiştirilmektedir. Amerika’ya 16. yy.’ da İspanyol gemicileri tarafından götürülmüştür. Amerika'nın hem kuzey ve hem de güneyinde yetişmekte olup, Avustralya ve Yeni Zellanda’da en fazla yetiştirilen meyve türüdür. Afrika kıtasında da şeftali yetiştirilen alanlar her geçen gün genişlemektedir. Dünya üzerinde en büyük şeftali yetiştiricisi ülkeler sırasıyla; İtalya, ABD, Çin, Yunanistan, İspanya, Fransa, Rusya, Türkiye, Meksika ve Arjantin ‘dir.
Şeftali yetiştiriciliğinin hızla gelişmesinde;
- Çeşitlerin değişik ekolojilere uyma kabiliyetinin,
- Bu türün erken meyveye yatmasının,
- Tarımsal sanayiye önemli bir hammadde kaynağı oluşturmasının,
- Meyvelerinin gösterişli ve besin içeriği yönüyle zengin olmalarının büyük oranda etkisi vardır.
Öyle ki, 100 gr. taze şeftalide 7-12 gr. şeker, 0,7-1 gr. azotlu maddeler (Thiamin, Riboflavin, Niasin), 2-20 mg. C vitamini (Askorbic asit) ve değişik oranlarda A ve B vitaminleri bulunmaktadır.
Ayrıca yıl içerisinde devamlı olarak 5 ay pazara taze şeftali sevketmek mümkündür. Çünkü çok erkenci ve geçci olmak üzere 70’in üzerinde olgunlaşma tarihi farklı şeftali çeşidi ülkemize girmiş bulunmaktadır.
Şeftali taze olarak tüketildiği gibi; meyve suyu konsantresi, pulp olarak, kurutularak ve derin dondurma yöntemleriyle uzun süre saklanabilmektedir. Ayrıca reçel ve marmelat gibi mamûl hale getirilebilmekte, bu yöndeki sanayiye hammadde teşkil etmektedir.
Türkiye’de; Muş, Ağrı, Sivas, Yozgat, Siirt, Van, Bingöl gibi birkaç il dışında her yerde yetişebilmektedir. Yine, bu illerinde iklimsel olarak muhafazalı yerlerinde yetişebildiği görülmektedir. DİE verilerine göre,1997 yılında Türkiye’deki şeftali üretimi 355.000 ton ve ağaç sayısı da 10.970.000 adettir.Ağaç sayısı ve üretim yönüyle de, Marmara Bölgesi (Bursa başta olmak üzere) lider konumundadır.

 EKOLOJİK İSTEKLERİ

İklim İstekleri 

Şeftali değişik iklim şartlarına uyabilen bir meyve türüdür. Ekvatorun kuzey ve güneyinde 25-45 enlem dereceleri arasında yetiştirilebilmektedir. Normal yetişebilmesi için en uygun rakım 500-600 m. arasıdır. Sıcak iklimlerde 1500 m.’ye kadar yetiştiği görülebilir. Ülkemizde; sıcak iklim Akdeniz Bölgesi, ılıman iklim Marmara Bölgesi ve soğuk iklim olan Doğu Anadolu Bölgesi’nde yetişebilmektedir. Ülkemizde çok geniş bir ekolojide yetiştirilmektedir.

Şeftali yetiştiriciliğini sınırlayan çeşitli iklimsel faktörler mevcut bulunmaktadır. Bunların başında düşük kış sıcaklıkları, çeşitlerin kış soğuklama ihtiyaçları, ilkbahar geç donları ve düşük yaz sıcaklıkları gelmektedir.

Düşük Kış Sıcaklıkları: Kış sıcaklığının –18 ve –20 °C ye düştüğü zamanlarda gözler ve yıllık sürgünler donar. Sıcaklık –25 °C ye düştüğünde ise ağaçlar tamamen donabilir. Bununla birlikte, oluşabilecek düşük sıcaklığın süresi donun olduğu dönemlerdeki ağacın fizyolojik durumu, havadaki nem miktarı gibi faktörlerde ağacın dondan etkilenmesinde önemli rol oynar. Redhaven çeşidi dona en fazla dayanıklı olup, bunu J.H.Hale ve dixired çeşitleri izlemektedir.

Kış Soğuklama İhtiyaçları: Şeftalinin değişik çeşitler bazında 250 ile 1250 saat arasında kış soğuklama ihtiyaçları vardır. Ağaçlar kış soğuklama ihtiyaçlarını tamamlayamadıkları zaman, çiçekler ve çiçek tomurcuklarını silkerler. Çiçeklenme gecikir ve düzensizleşir.

İlkbahar Geç Donları: Şeftali, erken uyanan ve vejetasyonu erken başlayan bir bitkidir. Çiçekler açıldıktan sonra oluşabilecek bir don olayı, çiçekleri ve çiçek gözlerini dondururlar. Çiçek tomurcukları açılmadan önce –5 ve –6 °C de zarar gördükleri halde, açılma sonrasında –3 °C de donmaktadırlar. Küçük meyvelerde bu durumdan zarar görürler.

Düşük Yaz Sıcaklığı: Yaz sıcaklığının düşük olması, meyve eti rengi başta olmak üzere diğer meyve kalite unsurlarını olumsuz yönde etkiler, meyve olumu gecikir. Türkiye’de şeftali yetiştiriciliğinde yaz sıcaklığı yönüyle problem yoktur.

Toprak İstekleri 

Şeftalinin toprak isteği üzerinde bulunduğu anaca göre değişiklik arzeder. Yetiştiriciliğe en uygun topraklar; süzek, killi, kumlu, çakıllı, milli, derin ve çabuk ısınan alüviyal topraklardır. Toprak PH derecesi 6-7 olmalıdır. Yeterli gübreleme ve sulama yapıldığında kumlu topraklarda da yetiştirilebilir. Toprak tabakası derinliği 1 m. den fazla olan topraklar en uygun yetiştiricilik ortamıdır.

Killi, ağır, soğuk ve taban suyu yüksek olan topraklarda sürgünler pişkinleşemez. Böyle durumlarda zamklanma meydana gelir.

ŞEFTALİ BAHÇESİNDE UYGULANAN KÜLTÜREL VE TEKNİK İŞLEMLER 
Bahçe tesisi
Şeftali tüm gelişimini kısa sürede tamamlayan ve erken meyveye yatan bir bitkidir. İyi bakıma kolay cevap verir. Toprağının iyi işlenip, hazırlanması gerekir. Şeftali bahçelerinin dikimden önce derin ve yüzeysel sürülerek hazırlanmaları gerekir. Son sürümle beraber dekara 1-2 ton yanmış çiftlik gübresi verilmesi en uygunudur.
Aşı bölgesi, toprak yüzeyinden 5-10 cm. yukarda kalacak şekilde ve durgun dönemde fidan dikimi yapılır. Dikim aralığının belirlenmesinde; iklim, toprağın kuvveti, anaç, çeşidin büyüme gücü gibi faktörler dikkate alınmalıdır. Kuvvetli toprak ve iyi bakım şartlarında aralık daha geniş tutulur. Genel itibarla dikim aralığı 5x5 m. verilmekte ise de, belirtilen faktörler ışığında bu aralığın belirlenmesi en uygun olanıdır.
Bahçe tesis edilmeden önce; bahçenin hangi amaçla kurulduğu, tesisden beklenilen hedefler çok iyi belirlenmeli, bunun için gerekli teknik ve ekonomik altyapı geniş çapta düşünülerek, sağlam bir zemin hazırlığı yapılmalıdır. 
Budama 
Şeftali ağaçları diğer meyve ağaçlarına göre daha fazla budama ister. Bunun nedeni meyvelerin 1 yıllık dallarda teşekkül etmesidir. Her yıl düzenli ürün alınabilmesi için, yeterli miktarda yıllık sürgün olmalıdır. Yetiştiricilik yönünden çok hassas olup, iyi bir budama, gübreleme ve sulama ile uzun ömürlü olabilirler. Tüm meyvelerde olduğu gibi şeftalide de ağaçta uygun bir tacın oluşturulması ve ileriki yıllarda bu şeklin korunması çok önemlidir. Bu nedenle meyve ağaçlarına şekil vermeden önce yetiştirilmek istenen meyve tür ve çeşidinin, bazı fizyolojik özellikleri, yetiştirileceği ekolojik şartlar ve ekonomik kriterler de iyi incelenmelidir.
Şekil Budaması: Meyve fidanlarına şekil verirken, beslenme fizyolojisi ile buna bağlı olarak tür ve çeşitlerin özel budama istekleri, özel dallanma şekilleri, budamaya karşı dal ve dalcıkların vereceği tepki gibi bilgiler ve çevresel ekolojik şartların iyi bilinmesi gereklidir.
Kurak bölgelerde meyve ağaçlarına, iç kısımlarında nem tutacak yapay bir ortam oluşturmaya ve güneş’in zararlı etkilerinden korumaya uygun (doruk dallı şekil gibi) kapalı şekillerin verilmesi gerekir.Aynı zamanda böyle yerlerde, topraktaki suyun kısa zamanda buharlaşmasını önlemek amacıyla tacın, toprağa yakın yani, gövdelerin bodur olması istenir.
Nemli bölgelerde ise, bu durumun tersi olması amaçlanır.Yani fidanlar iç kısımlarında fazla nem tutmayacak şekilde açık (goble gibi) ve aşırı toprak neminden zararlanmayacak şekilde de yüksek gövdeli olarak şekillendirilmelidir.
Belirtilen bu kriterler gözönüne alınarak; goble,değişik doruk dallı ve palmet taçlandırma şekillerinden en uygun olanı tatbik edilmelidir.
Mahsul Budaması: Meyveler 1 yaşlı sürgünler üzerinde oluştuğundan, bunlarda uç alma yapılmaz. Ancak sık olup havalanmaya engel teşkil eden ve tacın şeklini bozan dallar dipten çıkarılır. Bu şekilde aynı zamanda bir sonraki senenin meyve gözlerini oluşturacak, yeni sürgünlerin oluşması sağlanır. Bu arada yaşlanmış, kırılmış, sağlıksız dallarda çıkarılır. Temel esas olarak; ağacın vejetasyon gelişmesi ile meyve tutumu dengesi iyi kurulmalı ve korunmalıdır.
Sulama 
Meyvelerin olgunluk tarihinden 3-4 hafta evvel yapılan sulamalar, en güzel sonucu verirler. Meyvelerin büyüklük, lezzet ve renkleri mükemmel olur.
Toprağın işlenen kısmından aşağı doğru 10 cm. lik kısmı kuruduğunda, sulama zamanı gelmiş demektir. Sulamanın bir defada bolca suyla yapılması en uygun sulama şeklidir. Günün sabah ve akşam saatlerinde sulama yapılması, hem ağacın faydalanması ve hem de su ekonomisinin sağlanması yönünden önemlidir.
Ayrıca taban suyu seviyesi kesinlikle yüksek olmamalıdır. Bu derinliğin en az 2 m. veya daha fazla olması istenir.
Gübreleme 
Şeftali ağaçları çabuk gelişen ve çok verimli ağaçlardır. Çabuk gelişme ve yüksek verimde iyi bir beslenmeyi gerektirir. Aksi halde ağaçlarda gelişme yavaşlar ve durur. Bu bahçelerde; çiftlik gübresi ve yeşil gübrelerle birlikte ticari gübrelerde kullanılmalıdır. Gübreleme oranı; ağacın yaşı, verim durumu, topraktaki besin maddeleri miktarı ve ekoloji ile yakından ilgilidir. Bu nedenle yapılacak yaprak ve toprak analizleri doğrultusunda kimyasal gübreleme yapılmalıdır. Bu şekilde en ekonomik ve en uygun gübreleme yapılmış olacaktır.
Gübrelemenin ağaçtaki ve üründeki başarısı, budama ve meyve seyreltmesinin iyi olmasına bağlıdır. Genel olarak, 2-3 yıldabir dekara 1-2 ton yanmış çiftlik gübresi uygulaması idealdir. Verilemediği zamanlarda da uygun bir yeşil gübre bitkisi ekilerek, toprağa karıştırılabilir.
Azot noksanlığında; yaprak damar ve damar aralarında sararma olmakta, gelişme durmakta ve meyveler küçük kalmaktadır.
Fosfor noksanlığında; tesbiti güç olmakla birlikte, yıllık sürgünlerin dip yapraklarında renk koyulaşmakta ve bronz renk almaktadır.
Potas noksanlığında; yıllık sürgünlerin orta kısımlarındaki yaprakların damarlarında kırışıklıklar meydana gelmektedir. Bu yapraklar yırtılarak, uzun süre dallarda kalırlar
Demir noksanlığında; ilkbaharda yıllık sürgün uçlarındaki yapraklarda sararmalar görülür. Yaprak damarları yeşil renkte olup, kloroz denilen sararmalar oluşur. Bunun için demir içerikli bitki besin maddeleri ile gübrelenmelidir.
Meyve seyreltme 
Şeftali ağaçlarında genellikle meyve tutumu fazladır. Bu meyveler olgunluğa kadar ağaçta kalırsa irileşmez, dal kırılmaları, sürgünlerin yeteri kadar pişkinleşmemesi nedeniyle, kış aylarında don zararı ve gelecek yıl meyve miktarında azalmalar görülür. Meyvelerin gerçek iriliğine ulaşabilmesi, albenisinin artması ve ağaç dengesinin korunabilmesi için meyve seyreltmesi yapılmalıdır. Meyve seyreltmesi iki şekilde yapılabilir.
Kimyasal maddelerle seyreltme: Üretim alanının çok geniş olduğu ve işgücü giderlerinin yüksek olduğu yer ve zamanlarda meyve seyreltmesi için kimyasallar kullanılır. Bu kimyasallardan Sevin,DNOC,NAA ve Ethephon en çok uygulananlardır.Bu seyreltme şeklinde seyreltme oranı; uygulama zamanı,püskürtme dozajı,ortam sıcaklığı ve çiçek yoğunluğu gibi faktörlere bağlıdır. Araştırma kuruluşlarında yapılan denemelerde; Selinon Powders, 100 lt suya 60-100 gr dozajında çiçekler % 80-85 açtığında kullanılmıştır. Bu kimyasal çiçeklerin stil tepesini yakmak suretiyle seyreltme yapar. İlaçlamadan sonra yağış ve sıcaklığın düşmesi yada yükselmesi yakıcı etkiyi arttırır.
Yine Gibberallik Asitin 150 ppm lik konsantrasyonlarının bir yıl önceden (Temmuz- Ağustos dönemi) ağaçlara pülverizasyonu ile de seyreltme gerçekleştirilebilmekte ancak bu metodun seyreltme oranı tesbit edilememektedir.
El ile seyreltme: En sağlıklı ve eskiden beri kullanılan en garantili yoldur. Seyreltme meyve çekirdekleri sertleşmeden çağla döneminde yapılmalıdır. Seyreltme her 15-20 cm de bir meyve ve her meyveye 40-60 yaprak düşecek şekilde gerçekleştirilmelidir.

ŞEFTALİ ANAÇLARI
Tohum Anaçları: Tohumdan elde edilen anaçlardır. 
Şeftali Çöğürü: Genellikle küçük çekirdekli yabani formlar mütecanis çöğür vermektedir. Alüvyonlu, süzek, sıcak topraklarda iyi gelişirler. Ağır ve kireçli topraklara ve nematodlara hassastırlar.
Nemaguard: Kendine verimli ve nemaguard adı verilen ağaçlardan elde edilmişlerdir. Nematodlara (Melodogyne incognita agrita, M. javanica) dayanıklı, tüm çeşitlerle uyuşması (affinite) iyi, ancak kloroza karşı hassastırlar.
GF 305: Fransa’da selekte edilmiştir. Kendine verimli olan bu anaç homojen çöğür vermektedir. Bütün şeftali çeşitleri ile affinitesi iyi olup, gelişmesi kuvvetlidir. Yaprak kıvırcıklığına (klok) dayanıklıdır. İyi drene edilmiş orta kuvvetteki topraklarda iyi gelişir, nematodlara mukavim olup, çimlenme oranı % 100 dür.
Şeftali Yozları: Homojen çöğür vermeleri nedeniyle, Amerika’da; Halford, Rutgers Red Leaf, Lowel ve Elberta kültür çeşitleri anaç üretiminde kullanılmaktadır. Ancak bunlar ağır ve kireçli topraklarda yetişememekteve nematoda dayanıksız bulunmaktadırlar.
Erik Çöğürü: Ağır, killi, taban suyu yüksek olan soğuk topraklarda kullanılırlar.Ancak, vegetatif faaliyet bunlarda erken sona erdiğinden, erik anaçlarına geç olgunlaşan şeftali çeşitleri aşılanmamalıdır. Erik anaçlarından en önemlileri; St. Julien çöğürleri, St julien Hybrit No 1, Myrobolan ve Damask çöğürleridir.
Badem Çöğürü: Bu anaç, kireçli ve çakıllı topraklar (PH>7) için uygundur. Şeftali çeşitleri ile affinitesi iyi değildir. Ağaçlar küçük ve verimsiz olup, kısa ömürlü olurlar.
Kayısı Çöğürü: Bu anaç, kurak iklim bölgelerinde ve kurak toprak şartlarında kullanılır. Kök-ur nematodlarına dayanıklı olup, şeftali çeşitleri ile uyuşumu iyi değildir.
Klon Anaçları: Şeftali yetiştiriciliğinde; badem x şeftali melezlemesinden elde edilen klon anaçları ile, erik klon anaçları da kullanılmaktadır.

Badem x Şeftali Melezleri
GF 677 Klonu: Çok kuvvetli olup, nematoda mukavimdir. % 12- 13 aktif kireç bulunduran topraklarda kullanılabilir. Kuru, kireçli ve bilhassa yamaç araziler için uygundur. Yeşil çelik ve doku kültürü ile üretilirler.
Hansen 2168 ve Hansen 536 klonları: Bu anaçlarda Gal nematodlarına dayanıklı olup, Kuzey ve Güney Afrika’da şeftali yetiştiriciliğinde önemli bir yere sahiptir. Bu melezler daha çok yorgun topraklarda kullanılabilirler. İtalya’dan yayılmış olup, doku kültürü ile çoğaltılırlar.

Erik Klon Anaçları. 
GF 43: Kuvvetli büyüyen bu anaç, tüm şeftali çeşitleri ile iyi uyuşan, Avrupa tipi verimli bir eriktir. Organik maddece zengin, kumlu-killi karakterdeki kuvvetli topraklar için uygun olup, yorgun topraklara elverişli değildir. Çelikle ve doku kültürü ile çoğaltılırlar.
Damask 1869: İtalya’da şeftali üretiminde kullanılan bir erik klonudur. Kloroz görülen ağır topraklar için uygundur. Üzerine aşılı ağaçların tacında % 20 oranında küçültme yapar, erken ve çokça çiçeklenir. Ancak, çöğür anacına göre meyveler daha küçüktür ve daha kısa ömürlüdür. Nectarinler için uygun olmayıp, çelik ve doku kültürü ile çoğaltılırlar.
Saint Julien GF 655-2: Kloroza meyilli, ağır ve kuru topraklarda iyi sonuç verir. Taşlı topraklar için uygun olmayıp, ağacın tacını % 30 oranında küçültür. Damask 1869 ve çöğürden daha az verimli olup, bol dip sürgünü verir. Üzerine aşılı olan çeşitlerde meyve küçük olur. Nectarinlerle uyuşumu iyi olup, doku kültürü ile çoğaltılırlar.
Tüm meyvelerde olduğu gibi, şeftalide de kendi tohum anacının üzerine aşılama yapıldığı taktirde; en iyi anaç-kalem uyuşumu, mükemmel ağaç ve meyve gelişimi elde edilebilmekte ve standart özelliklerini gösterme noktasında en iyi sonuç alınabilmektedir. Genel bir kural olarak; zaruret olmadığı müddetçe yetiştiricilikte, o türe ait klon yada çöğür anacı dışında başka bir anaç kullanılmamalıdır 
ÇOĞALTILMASI
En uygun olarak kullanılan ve yaygın çoğaltma metodu, T durgun göz aşısı ile üretmedir. Yeşil çelik ve odun çeliği ile de üretilebilir ancak ekonomik değildir. Gerekli durumlarda kalem aşıları ve diğer üretim yöntemleri de kullanılabilmektedir.
DÖLLENME BİYOLOJİSİ
Şeftali çeşitlerinin hemen hepsi kendine verimlidirler. June Elberta, J.H.Hale, Late Crawfort ve Mikado çeşitleri kendine kısır olup, diğer çeşitlerden herhangibiri ile döllenebilir. Şeftalinin tozlanmasında birinci derecede arılar ve böcekler rol oynar.
ÇEŞİTLER 
Yalova Atatürk Bahçe Kültürleri Merkez Araştırma Enstitüsü tarafından denemeleri yapılan ve tavsiye edilen sofralık şeftali ve nektarın çeşitleri ile sanayie uygun çeşitler, erken olgunlaşan çeşitlerden geççi çeşitlere doğru aşağıda sıralanmıştır: 
Sofralık Şeftali Çeşitleri 
Springtime: ABD Kaliforniya orijinli, yarı dik ve orta kuvvetle gelişir, verimlidir. Meyve sarı zemin üzerine, bir tarafı kırmızı renkli, meyve eti beyaz, tatlı ve çekirdek ete bağlıdır. Ortalama 90 g. ağırlıkta basık meyveli ve sofralık bir çeşittir. Redhaven'den 34 gün önce olgunlaşır. Kendine verimlidir. Kış soğuklama isteği 650 saattir. Sahil dışında Akdeniz ve Marmara bölgesine tavsiye edilir. 
Precocissima: Dik ve çok kuvvetli gelişir, verimlidir. Meyve yeşilimsi sarı zemin üzerine koyu kırmızı renktedir. Meyve eti yeşilimsi beyaz, orta sulu, az ekşi, çekirdek ete bağlıdır. Ortalama 100 g ağırlıkta, basık meyveli ve sofralık bir çeşittir. Redhaven çeşidinden 32 gün önce olgunlaşır. Kendine verimlidir. Ege, Marmara, Kuzey Geçit ve Güney Doğu Anadolu Bölgelerine önerilir. 
Early Red: Beltsville, Maryland orijinlidir. Ağacı yaygın ve çok kuvvetli gelişir. Oldukça verimlidir. Meyve rengi sarı zemin üzerine parçalı kırmızıdır. Meyve eti sarı, ince dokulu, tatlı lezzetli, çekirdek ete bağlıdır. Ortalama ağırlığı 125 g meyve şekli basıktır. Sofralık bir çeşittir. Redhaven çeşidinden 25 gün önce olgunlaşır. Kendine verimlidir. Kış soğuklama isteği 850 saattir. Ege, Marmara, Kuzey Geçit ve Güney Doğu Anadolu Bölgeleri için tavsiye edilir. 
Blazing Gold: ABD Kaliforniya orijinlidir. Yaygın ve kuvvetli gelişir. Verimlidir. Meyvesi koyu sarı zemin üzerine akıtmalı kırmızı renkte, meyve eti sarı, ince dokulu tatlı, aromalı, çekirdek ete bağlıdır. Ortalama 143 g ağırlıkta, meyve şekli basıktır. Sofralık bir çeşittir. Redhaven çeşidinden 20 gün önce olgunlaşır. Kendine verimlidir. Marmara ve Kuzey Geçit Bölgelerine önerilir. 
Merill Gem Free: ABD Kaliforniya orijinlidir, Yarı dik ve kuvvetli gelişir. Verimlidir. Meyvesi, koyu sarı zemin üzerine akıtmalı koyu kırmızı renkte, meyve eti sarı, orta derecede sulu, aromalı, çekirdek ete bağlıdır. Ortalama 197 g ağırlıkta, meyve şekli basıktır. Sofralık bir çeşittir. Redhaven çeşidinden 15 gün önce olgunlaşır. Kendine verimlidir. İlkbahar geç donlarına dayanıklıdır. Marmara ve Kuzey Geçit Bölgelerine önerilir. 
Cardinal: ABD Georgia orijinlidir. Yarı dik ve kuvvetli gelişir. Verimlidir. Meyvesi koyu sarı zemin üzerine sıvama kırmızı renkte, meyve eti sarı, ince dokulu, orta derecede sulu, tatlı, çekirdek ete bağlıdır. Ortalama 161 g ağırlıkta, meyve şekli basıktır. Sofralık bir çeşittir. Redhaven çeşidinden 15 gün önce olgunlaşır. Kendine verimlidir. Kış soğuklama isteği 950 saattir. Ege ve Güneydoğu Anadolu Bölgelerine tavsiye edilir. 
Dixired: ABD Georgia orijinlidir. Yaygın ve kuvvetli gelişir. Verimlidir. Meyvesi sarı zemin üzerine akıtmalı kırmızı renkte, meyve eti sarı, lifli orta derecede sulu, tatlı, çekirdek ete bağlıdır. Ortalama 175 g. ağırlıkta, meyve şekli basıktır. Sofralık bir çeşittir. Redhaven çeşidinden 12 gün önce olgunlaşır. Kendine verimlidir. Kış soğuklama isteği 1000 saattir. Marmara, Ege ve Güney Doğu Bölgeleri için tavsiye edilir. 
Starking Delicious: ABD Arkansas orijinlidir. Yarı dik ve kuvvetli gelişir. Verimlidir. Meyvesi sarımsı yeşil zemin üzerine parçalı açık kırmızı renkte, meyve eti sarı, orta derecede sulu, tatlı, çekirdek ete bağlıdır. Ortalama 184 g ağırlıkta, meyve şekli yuvarlak-hafif uzunca, sofralık bir çeşittir. Redhaven çeşidinden 11 gün önce olgunlaşır. Kendine verimlidir. Marmara ve Kuzey Geçit ve Güney Anadolu Bölgelerine önerilir. 
Coronet: ABD Georgia orijinlidir. Yarı dik ve kuvvetli gelişir. Verimlidir. Meyvesi sarı zemin üzerine sıvama açık kırmızı renkte, meyve eti sarı, sulu, az ekşi, aromalı, çekirdek etten ayrıdır. Ortalama 156 g ağırlıkta, meyve şekli yuvarlak, nakliyeye dayanıklı Sofralık bir çeşittir. Redhaven çeşidinden 4 gün önce olgunlaşır. Kendine verimlidir. Kış soğuklama, ihtiyacı 750 saattir. Marmara ve Kuzey Geçit Bölgelerine tavsiye edilir. 
Redhaven: ABD Michigan orijinlidir. Yarı dik ve orta kuvvetli gelişir. Verimlidir. Meyve sarı zemin üzerine akıtmalı koyu kırmızı renkte, meyve eti sarı, tatlı, aromalı, çekirdek etten ayrıdır. Ortalama 185 g ağırlıkta, meyve şekli yuvarlak nakliyeye dayanıklı Sofralık bir çeşittir. Yalova da Temmuz ortaların da olgunlaşır. Kendine verimlidir. Kış soğuklama isteği 950 saattir. Ege, Marmara ,Kuzey Geçit ve Güney Doğu Anadolu Bölgeleri için tavsiye edilir. 
Washington: ABD Virginia orijinlidir. Yaygın ve kuvvetli gelişir. Çok verimlidir. Meyve, sarı zemin üzerine akıtmalı koyu kırmızı renkte, meyve eti sarı, sulu, tatlı, aromalı, çekirdek etten ayrıdır. Ortalama 208 g ağırlıkta, meyve şekli yuvarlaktır. Sofralık bir çeşittir. Redhaven çeşidinden 7 gün sonra olgunlaşır. Kendine verimlidir. Kış soğuklama isteği 950 saattir. Marmara ve Kuzey Geçit Bölgeleri için tavsiye edilir 
Glohaven: ABD Michigan orijinlidir. Yarı dik ve kuvvetli gelişir. Oldukça verimlidir. Meyve, sarı zemin üzerine parçalı açık kırmızı, meyve eti sarı, sulu, lezzetli, çekirdek etten ayrıdır. Ortalama 153 g ağırlıkta, meyve şekli hafif basık, sofralık bir çeşittir. Redhaven çeşidinden 14 gün sonra olgunlaşır. Kendine verimlidir. Kış soğuklama isteği 850 saattir. Marmara, Kuzey Geçit ve Güney Doğu Anadolu Bölgeleri için tavsiye edilir. 
Redglobe: ABD orijinlidir. Yarı dik ve kuvvetli gelişir. Verimlidir. Meyve sarı zemin üzerine parçalı kırmızı renkte, meyve eti sarı, az sulu, tatlı, aromalı, çekirdek etten ayrıdır. Ortalama 215 g ağırlıkta, meyve şekli yuvarlak, sofralık bir çeşittir. Redhaven çeşidinden 15 gün sonra olgunlaşır. Kendine verimlidir. Kış soğuklama isteği 850 saattir. Ege ve Güney Doğu Anadolu Bölgelerine önerilir. 
Loring: ABD Missouri orijinlidir. Yarı dik ve orta kuvvette gelişir. Verimlidir. Meyve, sarı zemin üzerine parçalı açık kırmızı renkte, meyve eti sarı, sulu, tatlı, lezzetli, çekirdek etten ayrıdır. Ortalama 205 g ağırlıkta, meyve şekli beyzi, sofralık bir çeşittir. Redhaven çeşidinden 17 gün sonra olgunlaşır. Kendine verimlidir. Kış soğuklama isteği 850 saattir. Marmara ve Kuzey Geçit Bölgelerine önerilir. 

Loring şeftali çeşidi 
Madison: ABD Virginia orijinlidir. Yaygın ve orta kuvvette gelişir. çok verimlidir. Meyve, sarı zemin üzerine sıvama koyu kırmızı, meyve eti sarı, sulu, tatlı, aromalı, çekirdek etten ayrıdır. Ortalama 146 g ağırlıkta, meyve şekli basıktır. Sofralık bir çeşittir. Redhaven çeşidinden 24 gün sonra olgunlaşır. Kendine verimlidir. Kış soğuklama isteği 850 saattir. Marmara ve Kuzey Geçit Bölgelerine tavsiye edilir. 
Crest Haven: ABD orijinlidir. Yarı dik ve kuvvetli gelişir. çok verimlidir. Meyve sarı zemin üzerine akıtmalı koyu kırmızı renkte, meyve eti sarı, sulu, tatlı, lezzetli, çekirdek etten ayrıdır. Ortalama 248 g ağırlıkta, meyve şekli basıktır. Sofralık bir çeşittir. Redhaven çeşidinden 26 gün sonra olgunlaşır. Kendine verimlidir. Kış soğuklama isteği 850 saattir. Ege, Marmara, Kuzey Geçit ve Güney Doğu Anadolu Bölgelerine önerilir.

Crest Haven şeftali çeşidi 

Blake şeftali çeşidi 
Blake: ABD New Jersey orijinlidir. Yaygın ve kuvvetli gelişir. Verimlidir. Meyve, sarı zemin üzerine akıtmalı kırmızı renkte, meyve eti sarı, sulu tatlı, lezzetli, çekirdek etten ayrıdır. Ortalama 186 g ağırlıkta, meyve şekli yuvarlak, sofralık bir çeşittir. Redhaven çeşidinden 28 gün sonra olgunlaşır. Kendine verimlidir. Kış soğuklama isteği 850 saattir. Ege, Marmara Kuzey Geçit ve Güney Doğu Anadolu Bölgelerine önerilir. 
J. H. Hale: ABD Connecticut orijinlidir. Yarı dik ve kuvvetli gelişir. Verimlidir. Meyve sarı zemin üzerine sıvama koyu kırmızı renkte, meyve eti sarı, sulu aromalı, çekirdek etten ayrı; nakliyeye dayanıklıdır. Ortalama 227 g ağırlıkta, meyve şekli yuvarlak, sofralık bir çeşittir. Redhaven çeşidinden 30 gün sonra olgunlaşır. Kendine kısırdır. Diğer tüm çeşitler dölleyici olarak kullanılabilir. Ege, Marmara, Kuzey Geçit ve Güney Doğu Anadolu Bölgelerine önerilir. 
Jefferson: Yarı dik ve kuvvetli gelişir. Verimlidir. Meyve, sarı zemin üzerine akıtmalı koyu kırmızı renkte, meyve eti sarı, orta derecede sulu, az lifli, az ekşimsi, çekirdek etten ayrıdır. Ortalama 151 g. ağırlıkta, meyve şekli basıktır. Sofralık bir çeşittir. Redhaven çeşidinden 32 gün sonra olgunlaşır. Kendine verimlidir. İlkbahar geç donlarına dayanır. Marmara ve Güney geçit bölgeleri için önerilir. 
Shipper's Late Red: ABD orijinlidir. Yaygın ve kuvvetli gelişir. Çok verimlidir. Meyve, yeşilimsi sarı zemin üzerine akıtmalı kırmızı renkte, meyve eti sarı, sulu az ekşimsi, çekirdek etten ayrıdır. Ortalama 240 g ağırlıkta, meyve şekli yuvarlak, sofralık bir çeşittir. Redhaven çeşidinden 32 gün sonra olgunlaşır. Kendine verimlidir. Kış soğuklama süresi 850 saattir. Marmara ve Kuzey Geçit Bölgeleri için tavsiye edilir. 
Rio Oso Gem: ABD Kaliforniya orijinlidir. Yaygın ve çok kuvvetli gelişir. Oldukça verimlidir. Meyve sarı zemin üstüne akıtmalı koyu kırmızı renkte, meyve eti sarı, orta derecede sulu, az ekşi, çekirdek etten ayrıdır. Ortalama 196 g ağırlıkta, meyve yuvarlak, nakliyeye dayanıklı, sofralık bir çeşittir. Redhaven'den 34 gün sonra olgunlaşır, kendine verimlidir. Kış soğuklama isteği 900 saattir. Marmara ve Kuzey geçit bölgelerine tavsiye edilir. 
Monreo: ABD Virginia orijinlidir. Yaygın ve kuvvetli gelişir. Bol verimlidir. Meyve, sarı zemin üstüne sıvama koyu kırmızı renkte, meyve eti sarı, orta derecede sulu, tatlı, çekirdek etten ayrıdır. Ortalama 244 g ağırlıkta, meyvesi basık, nakliyeye dayanıklı, sofralık bir çeşittir. Redhaven'den 45 gün sonra olgunlaşır, kendine verimlidir. Kış soğuklama isteği yüksektir. Marmara ve Kuzey geçit bölgelerine tavsiye edilir. 

Nektarin Çeşitleri 
Armking: ABD Kaliforniya orijinlidir. Yarı dik ve kuvvetli gelişir. Bol verimlidir. Meyve, sarı zemin üstüne sıvama koyu kırmızı renkte, tüysüz, meyve eti sarı, sulu, tatlı, çekirdek ete bağlıdır. Ortalama 120 g. ağırlıkta, meyvesi yuvarlak, sofralık bir çeşittir. Redhaven'den 26 gün önce olgunlaşır, kendine verimlidir. Kış soğuklama isteği azdır. Akdeniz, Ege ve Marmara Bölgelerine tavsiye edilir.

Armking nektarin çeşidi 
Crimson Gold: ABD orijinlidir. Yarı dik ve orta kuvvetli gelişir. Bol verimlidir. Meyve, sarı zemin üstüne sıvama koyu kırmızı, tüysüz, meyve eti sarı, orta derecede sulu, tatlı, çekirdek ete bağlıdır. Ortalama 140 g ağırlıkta, meyvesi yuvarlak, sofralık bir çeşittir. Redhaven'den 8 gün önce olgunlaşır. Kendine verimlidir. Kış soğuklama isteği azdır. Akdeniz, Ege ve Marmara Bölgelerine tavsiye edilir. 
Independence: ABD Kaliforniya orijinlidir. Yaygın ve orta kuvvetli gelişir. Bol verimlidir. Meyve, sarı zemin üstüne sıvama koyu kırmızı, tüysüz, meyve eti sarı, sulu, az ekşi, çekirdek ete bağlıdır. Ortalama 118 g. ağırlıkta, meyvesi kalp şeklinde, sofralık bir çeşittir. Redhaven'den 10 gün sonra olgunlaşır, kendine verimlidir. Kış soğuklama isteği azdır. Marmara ve Kuzey geçit bölgelerine tavsiye edilir. 
Summer Super Star: ABD Kaliforniya orijinlidir. Yarı dik ve çok kuvvetli gelişir. Bol verimlidir. Meyve, sarı zemin üstüne sıvama koyu kırmızı, tüysüz, meyve eti sarı, sulu, az ekşi, çekirdek ete bağlıdır. Ortalama 167 g. ağırlıkta, meyvesi yuvarlak, sofralık bir çeşittir. Redhaven'den 11 gün sonra olgunlaşır. Kendine verimlidir. Marmara ve Kuzey geçit bölgelerine tavsiye edilir. 

Summer Super Star nektarin çeşidi 
Stark Red Gold: ABD Kaliforniya orijinlidir. Yarı dik ve kuvvetli gelişir. Bol verimlidir. Meyve, sarı zemin üstüne parçalı koyu kırmızı renkte, tüysüz, meyve eti sarı, sulu, az ekşi, çekirdek etten ayrıdır. Ortalama 200 gr. ağırlıkta, meyvesi yuvarlak, sofralık bir çeşittir. Redhaven'den 11 gün sonra olgunlaşır, kendine verimlidir. Marmara ve Kuzey geçit bölgelerine tavsiye edilir. 

Stark Red Gold Star nektarin çeşidi 
Fantasia: ABD Kaliforniya orijinlidir. Yarı dik ve orta kuvvetli gelişir. Bol verimlidir. Meyve, sarı zemin üstüne sıvama koyu kırmızı renkte, tüysüz, meyve eti sarı, sulu, tatlı ve çekirdek etten ayrıdır. Ortalama 165gr. ağırlıkta, meyvesi yuvarlak, sofralık bir çeşittir. Redhaven'den 28 gün sonra olgunlaşır, kendine verimlidir. Marmara, Ege ve Kuzey geçit bölgelerine tavsiye edilir. 

Fantasia nektarin çeşidi 
Fairlane: ABD Kaliforniya orijinlidir. Yarı dik ve orta kuvvetli gelişir. Bol verimlidir. Meyve, sarı zemin üstüne tek taraflı parçalı koyu kırmızı renkte, tüysüz, meyve eti sarı, orta sulu, tatlı ve çekirdek ete bağlıdır. Ortalama 157 gr. ağırlıkta, meyvesi yuvarlak, sofralık bir çeşittir. Redhaven'den 56 gün sonra olgunlaşır, kendine verimlidir. Marmara, Ege ve Kuzey geçit bölgelerine tavsiye edilir.

SANAYİYE UYGUN ŞEFTALİ ÇEŞİTLERİ 
Escarolita: Yaygın ve kuvvetli gelişir, verimlidir. Meyve portakal sarısı zemin üzerine parçalı kırmızı renkte, meyve eti sert, sarı, sulu, tatlı, çekirdek ete bağlıdır. Ortalama 106 gr ağırlıkta, meyve şekli yuvarlak, sanayie uygun bir çeşittir. Redhaven çeşidinden 4 gün sonra olgunlaşır. Kendine verimlidir. Marmara ve Kuzey Geçit Bölgeleri için tavsiye edilir. 
Vesuvio: İtalya orijinlidir. Yarı dik ve kuvvetli gelişir, verimlidir. Meyve portakal sarısı zemin üzerine açık parçalı kırmızı renkte, meyve eti sert, sarı, orta sulu, tatlı, çekirdek ete bağlıdır. Ortalama 176 gr ağırlıkta, meyve şekli yuvarlak, sanayie uygun bir çeşittir. Redhaven çeşidinden 6 gün sonra olgunlaşır. Kendine verimlidir. Marmara ve Kuzey Geçit Bölgeleri için tavsiye edilir. 
Shasta: ABD orijinlidir. Yarı dik ve kuvvetli gelişir, verimlidir. Meyve, sarı zemin üzerine açık kırmızı renkte, meyve eti sert, sarı, orta sulu, tatlı, çekirdek ete bağlıdır. Ortalama 129 gr. ağırlıkta, meyve şekli yuvarlak, sanayie uygun bir çeşittir. Redhaven çeşidinden 15 gün sonra olgunlaşır. Kendine verimlidir. Marmara ve Kuzey Geçit Bölgeleri için tavsiye edilir. 
Vivian: ABD orijinlidir. Yarı dik ve kuvvetli gelişir, verimlidir. Meyve, sarı zemin üzerine parçalı açık kırmızı renkte, meyve eti sert, sarı, orta sulu, tatlı, çekirdek ete bağlıdır. Ortalama 123 g ağırlıkta, meyve şekli yuvarlak, sanayie uygun bir çeşittir. Redhaven çeşidinden 18 gün sonra olgunlaşır. Kendine verimlidir. Marmara ve Kuzey Geçit Bölgeleri için tavsiye edilir. 
Andross: ABD orijinlidir. Dik ve kuvvetli gelişir, verimlidir. Meyve, sarı zemin üzerine akıtmalı açık kırmızı renkte, meyve eti sert, sarı, orta sulu, tatlı, çekirdek ete bağlıdır. Ortalama 155 gr ağırlıkta, meyve şekli yuvarlak, sanayie uygun bir çeşittir. Redhaven çeşidinden 28 gün sonra olgunlaşır. Kendine verimlidir. Marmara ve Kuzey Geçit Bölgeleri için tavsiye edilir. 
Klamt: Yarı dik ve kuvvetli gelişir, verimlidir. Meyve, sarı zemin üzerine akıtmalı parçalı açık kırmızı renkte, meyve eti sert, sarı, sulu, tatlı, çekirdek ete bağlıdır. Ortalama 160 gr ağırlıkta, meyve şekli yuvarlak, sanayie uygun bir çeşittir. Redhaven çeşidinden 35 gün sonra olgunlaşır. Kendine verimlidir. Marmara ve Kuzey Geçit Bölgeler için tavsiye edilir. 
Sudanella: İspanya orijinlidir. Yarı dik ve kuvvetli gelişir, verimlidir. Meyve, sarı zemin üzerine parçalı açık kırmızı renkte, meyve eti sert, sarı, orta sulu, tatlı, çekirdek ete bağlıdır. Ortalama 123 gr ağırlıkta, meyve şekli yuvarlak, sanayie uygun bir çeşittir. Redhaven'den 38 gün sonra olgunlaşır. Kendine verimlidir. Marmara ve Kuzey Geçit Bölgeleri için tavsiye edilir. 
Carolyn: ABD orijinlidir. Yarı dik ve kuvvetli gelişir, verimlidir. Meyve, sarı zemin üzerine parçalı açık kırmızı renkte, meyve eti sert, sarı, orta sulu, tatlı, çekirdek ete bağlıdır. Ortalama 142 gr ağırlıkta, meyve şekli yuvarlak, sanayie uygun bir çeşittir. Redhaven çeşidinden 42 gün sonra olgunlaşır. Kendine verimlidir. Marmara ve Kuzey Geçit Bölgeler için tavsiye edilir. 
Halford: ABD orijinlidir. Yarı dik ve çok kuvvetli gelişir. Verimlidir. Meyve, sarı zemin üzerine parçalı açık kırmızı renkte, meyve eti sert, sarı, orta sulu, tatlı, çekirdek ete bağlıdır. Ortalama 146 gr ağırlıkta, meyve şekli yuvarlak, sanayie uygun bir çeşittir. Redhaven çeşidinden 48 gün sonra olgunlaşır. Kendine verimlidir. Marmara ve Kuzey Geçit Bölgeleri için tavsiye edilir. 
Sarı Papa: Anadolu orijinlidir. Yarı dik ve çok kuvvetli gelişir. Verimlidir. Meyve, sarı zemin üzerine akıtmalı açık kırmızı renkte, meyve eti sert, sarı, orta sulu, tatlı, çekirdek ete bağlıdır. Ortalama 139 gr ağırlıkta, meyve şekli yuvarlak, sanayie uygun bir çeşittir. Redhaven çeşidinden 66 gün sonra olgunlaşır. Kendine verimlidir. Marmara ve Kuzey Geçit Bölgeleri için tavsiye edilir.
Kaynak
http://hobibahcemiz.net/ teşekkürler.